canadair
Ιούλιος 31st, 2007
Χάθηκε ρε πρόεδρε να μας φέρεις ένας παίδαρο σαν αυτόν για προπονητή? Όλο κάτι πατσοκοιλιές μας μοστράρεις. Ομάδα έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να φτιάξεις. Φέρε τουλάχιστον έναν ωραίο πάγκο να έχουμε και εμείς ένα κίνητρο να έρθουμε στο γήπεδο….
ΥΓ: Μωρό μου εννοείται πως εσύ είσαι ο καλύτερος όλων εεεε?

Στο μπαμπά μου δεν αρέσω έτσι,λέει…. αλλά απ΄την άλλη μάλλον του αρέσει όταν πηγαίνουμε στο σουπερμάρκετ και μαζεύονται όλες οι κυρίες πάνω μου. Γιαυτό στο τέλος μου δίνει κοκκαλάκι και μου λέει πάντα “μπράβο κοριτσάκι μου, μπράβο αστέρι μου, θα έρθουμε και αύριο για ψώνια μαζί”


Κάλεσμα για συγκρότηση πρωτοβουλίας αφύπνισης & αναδάσωσης, πολιτών του διαδικτύου
Με αφορμή το έγκλημα της τεράστιας οικολογικής καταστροφής που έλαβε χώρα τις τελευταίες ημέρες,δημιουργήθηκε αυτό το blog ,ώστε να εξεταστούν οι περιπτώσεις μιας συλλογικής ενέργειας από τους Έλληνες bloggers, και τους υπόλοιπους πολίτες του διαδικτύου, ώστε να εξεταστεί εάν είναι εφικτό να συγκροτηθεί μια πρωτοβουλία διαδικτυακής αφύπνισης και εθελοντικής συμβολικής αναδάσωσης/σεων.
Γενικά είμαστε ενάντια στον εθελοντισμό για διάφορους λόγους (ο κυριότερος είναι ότι χρησιμοποιείται ως λύση για δωρεάν εργατικά χέρια-την στιγμή μάλιστα που οι δείκτες ανεργίας είναι υψηλοί).
Όμως οι ετήσιοι αναδασωτέοι κρατικοί προγραμματισμοί είναι ανεπαρκείς, πάντα σε σχέση με τις καμένες / αναδασωτέες εκτάσεις και του ανθρώπινου δυναμικού.
Θεωρούμε, ότι η συγκεκριμένη κίνηση είναι αναγκαία, αφού δεν έχει να κάνει με πολιτικές σκοπιμότητες ούτε με συμφέροντα “άλλων”, αφού οι “άλλοι”είμαστε όλοι εμείς.
Στόχος μας δεν είναι να καλύψουμε αυτή την ανεπάρκεια,(θα ήταν πολύ αισιόδοξο αν μπορούσαμε έστω να το ελπίζουμε κατά το 1χιλιοστό) αλλά να αφυπνίσουμε ,να ενημερώσουμε, να πιέσουμε , και αν μπορούμε να καλύψουμε ένα μέρος , με οποιοδήποτε τρόπο από αυτήν την “μαύρη τρύπα”.
Ο ακτιβισμός μέσα απο τα blogs και το διαδίκτυο ,σιγά-σιγά έχει αρχίσει να λαμβάνει διαστάσεις:
Υποθέσεις Kareem, Αμαλίας, blogme, παιδεία, κλπ.
Banners, υπογραφές, και κινητοποιήσεις για τις παραπάνω υποθέσεις.
Μπορούμε να οργανωθούμε και για το περιβάλλον !!!
Το ζήτημα μας εδώ είναι το εξής :
* Μπορούμε αρχικά συγκροτήσουμε μια δικτυακή κοινότητα και προπαγανδίσουμε με banners και κείμενα την ιδέα μιας εθελοντικής ομάδας αφύπνισης και αναδάσωσης,που θα πηγάζει μέσα απο τα blogs και θα επεκτείνεται στο ιντερνετ γενικά, και όχι μόνο;
* Να προχωρήσουμε στην ίδρυση της ως μη κερδοσκοπικού σωματείου (δικηγόρους και άλλους που θα βοηθήσουν έχει η blogoσφαιρα);
* Να ζητήσουμε-απαιτήσουμε από τους αρμόδιους με τροφοδότηση δένδρων; (αποτελεί υποχρέωσή τους, η με ποιους τρόπους μπορούμε να τα εξασφαλίσουμε).
* Να διατηρούμε αναρτημένα στα blogs μας, banners, ανακοινώσεις και να προβαίνουμε σε διάφορες ενέργειες ενημέρωσης σχετικές με τα θέματα;
* Να προβαίνουμε σε μαζικές δημοσιεύσεις καταγγελίες μέσα απο τις σελίδες μας,για τυχών ατασθαλίες,μεθοδεύσεις σε βάρος των δασικών εκτάσεων;
(Οι αναδασώσεις είναι περισσότερο συμβολικές, η καλύτερη αναδάσωση είναι η φυσική, μπορεί να διασφαλιστεί);
* Και βέβαια αν γίνουν τα παραπάνω (περί δημοσιεύσεων το μόνο εύκολο) ,και αν αποφασίσουμε να προβούμε σε συμβολικές αναδασώσεις, θα μπορούμε να αφιερώσουμε μερικά Σ/Κ απο την ώρα του “φραπέ μας”, φορώντας γαλότσες και φυτεύοντας δέντρα;
# Ας κλείσουμε τις οθόνες μας,(όσοι δεν μπορούν, ας το κάνουν έστω για λίγο) και να μετατρέψουμε τις ευαισθησίες που γράφουμε από τον καναπέ μας σε πράξη.
Να βγούμε ” έξω”, από τον εικονικό μας κόσμο, εκεί που είναι η πραγματικότητα.
# Ας προσπαθήσουμε εμείς η να πιέσουμε άλλους με δημοσιεύσεις να υπάρχουν δέντρα, πριν αποχαρακτηριστούν οι δασικές εκτάσεις ως οικόπεδα.
# Ας βρεθούν αντιμέτωπες στο φως της δημοσιότητας και στην κατακραυγή των σελίδων μας , οι όποιες παρατυπίες που ίσως κάποτε γίνουν.
# Ας προλάβουμε τις μπουλντόζες των εργολάβων,τα συρματοπλέγματα και τα “νέα βοσκοτόπια” .
# Ας υπάρχει τουλάχιστον αφύπνιση.
Το blog αυτό, για αρχή , δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ένα κάλεσμα για μια συζήτηση,για το αν είμαστε ικανοί να συνεισφέρουμε με τον τρόπο μας .
Έγινε με αφορμή τις τελευταίες πυρκαγιές, και λαμβάνοντας γνώση άλλες ενέργειες που έκανε η blogoσφαιρα, ευελπιστώντας ότι μπορούμε να πετύχουμε κάτι.
Το αρχικό κείμενο είναι γραμμένο στο “πόδι”,απλά για να προλάβουμε τις εξελίξεις.
Αν προϋπάρχει κάποιος ανάλογος παρόμοιος χώρος ,ας ενημερώσει κάποιος να μεταφέρουμε την συζήτηση εκεί.
Αν όχι διαδώστε το blog, οποιοσδήποτε πιστεύει τα παραπάνω μπορεί να γίνει συνεργάτης του blog, αν μαζευτούμε πολλοί/ές για αρχή εδώ, και κατόπιν απο κοντά μέσα απο ανοιχτή συνάντηση, ίσως μπορούμε να πετύχουμε πολλά.
ΥΓ. Να διευκρινίσουμε ότι αφορμή για την κίνηση αυτή ήταν οι τελευταίες πυρκαγιές σε ολόκληρη την επικράτεια και όχι μόνο στην Πάρνηθα.
Οποιες συζητήσεις έχουν να κάνουν σχετικά με αναδασώσεις δεν αφορούν αποκλειστικά τις τελευταίες καταστροφές, όπου σύμφωνα με ειδικούς είναι χρονικά ανέφικτο.
Οι μεταξύ μας ανοικτές συζητήσεις/αποφάσεις θα προωθηθούν σε ειδικούς πριν την οποιαδήποτε ενέργεια.
Σε αυτό που μπορούμε και πρέπει να συμβάλουμε όλοι, και είναι πολύ σημαντικό, είναι η επαγρύπνηση , η ενημέρωση και η δημοσιοποίηση που μπορούμε να πετύχουμε από τις σελίδες μας, σε τυχών μελλοντικές “άτυχες κινήσεις” που αφορούν τις δασικές εκτάσεις.
Posted in Uncategorized | 1 Comment »


σε μια παραλία απο το πρωί μέχρι το βράδυ…..

προσπαθώ να δροσιστώ αλλά την ακούω συνήθως…..

αν μας πάει έτσι , θα τα πούμε ξανά το Σεπτέμβρη!


Αααα και αυτή είναι μόνο η αρχή.
Γιατί τί είμαστε ? τίποτα τελευταίες να έχουμε μόνο μια αλλαξιά??? Οχι βέβαια!. Αλλά τα υπόλοιπα είναι αλλουνού ποστ ευαγγέλιο που λέει και η μαμά, για να έχει κάτι και αυτή να γράφει στο ρημαδομπλόγκ της. φυσικά πήραμε και ασορτί καπέλο το οποίο όμως δεν έχει φτάσει ακόμη. Όλη η γκαρνταρόμπα μας εδώ


….πάντα επίκαιρο και διαχρονικό!
Τι είναι η βλακεία; Τα αίτιά της είναι βιολογικά ή μήπως έχει να κάνει μόνο με το επίπεδο μόρφωσης; Υπάρχει άνθρωπος παντελώς ηλίθιος ή «βλάκας είναι όποιος παριστάνει το βλάκα», όπως έλεγε η μητέρα του Φόρεστ Γκάμπ στο ομώνυμο έργο; Από άποψη ανατομίας, δεν είναι όλοι οι εγκέφαλοι ίδιοι. Ο γυναικείος εγκέφαλος είναι πιο ελαφρύς από τον αντρικό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι γυναίκες είναι λιγότερο έξυπνες από τους άντρες. Οι νευρολόγοι συμφωνούν ότι η εξυπνάδα (ή η βλακεία) εξαρτάται από βιολογικούς παράγοντες. Επηρεάζεται όμως κι από χιλιάδες άλλες μεταβλητές, όπως τα ερεθίσματα που δεχόμαστε στα πρώτα χρόνια της ζωής μας, τη στοργή των γονιών μας, τη διατροφή, το χιούμορ. Είναι δύσκολο να προσδιοριστούν αυτές οι μεταβλητές, κι ακόμα περισσότερο να οριστεί το ποσοστό με το οποίο καθεμιά τους συνδράμει στην ευφυΐα. Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι μπορούν αμέσως να διακρίνουν τη βλακεία στο πρόσωπο κάποιου, να αναγνωρίσουν τη λεγόμενη «βλακόφατσα». Στην πραγματικότητα, βλακόφατσα είναι το αποτέλεσμα ενός άτυχου συνδυασμού εξωτερικών σωματικών χαρακτηριστικών, τα οποία υποσυνείδητα ερμηνεύουμε ως μειωμένη νοημοσύνη.
Αν οι ηλίθιοι ήταν λιγότεροι από τους κακούς, οι κακοί δε θα επιβίωναν
(Σάμιουελ Μπάτλερ, συγγραφέας)
Τα εξωτερικά γνωρίσματα, λοιπόν, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν ασφαλές κριτήριο βλακείας. Υπάρχει άραγε πιο αξιόπιστο κριτήριο; Ο οικονομολόγος Κάρολο Μ. Τσιπόλα πιστεύει ότι υπάρχει. Στο βιβλίο του Οι θεμελιώδεις νόμοι της ανθρώπινης βλακείας γράφει: «Από κάθε πράξη ή παράλειψη είτε ωφελούμαστε είτε ζημιωνόμαστε, ενώ την ίδια στιγμή ζημιώνουμε ή ωφελούμε τρίτους». Όχι μόνο οικονομικά ή με την έννοια της ηθικής ικανοποίησης, αλλά και ψυχολογικά, με την έννοια της συναισθηματικής πίεσης. Με βάση αυτή ακριβώς τη ζυγαριά κέρδους-απώλειας και χρησιμοποιώντας ένα σύστημα καρτεσιανών αξόνων μπορούμε να χωρίσουμε το ανθρώπινο είδος σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες. Σ? αυτούς που υστερούν σε πνευματικά εφόδια, στους έξυπνους, στους κακούς και προφανώς στους βλάκες. Οι πρώτοι είναι εκείνοι που ωφελούν τους άλλους, ζημιώνοντας τον εαυτό τους. Στην δεύτερη κατηγορία ανήκουν εκείνοι που πάντα αποκομίζουν κάποιο όφελος είτε για τον εαυτό τους είτε για τους άλλους. Κακοί είναι όσοι, προκειμένου να κερδίσουν κάτι οι ίδιοι, βλάπτουν τους άλλους. Και ηλίθιοι είναι όσοι, χωρίς να αποκομίζουν κάποιο όφελος, βλάπτουν τους άλλους ή ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτό. Μερικοί θα χρησιμοποιήσουν ως αντεπιχείρημα ότι είναι πολύ δύσκολο να κρίνει κανείς αντικειμενικά κάποια γενικής φύσεως προτερήματα ή ελαττώματα. Και κυρίως ότι πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας τις αξίες του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά για να μπορέσουμε να ζυγίσουμε τα υπέρ και τα κατά.
Πράγματι, οι παραπάνω κατηγορίες δεν είναι απόλυτες, γιατί η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν ενεργεί πάντα με τον ίδιο τρόπο. Ένας κατά βάση έξυπνος άνθρωπος δεν αποκλείεται να συμπεριφερθεί σαν ηλίθιος ή να υιοθετήσει συμπεριφορά κακού.
Την κίνηση των σωμάτων μπορώ να τη μετρήσω, την ανθρώπινη τρέλα όχι
(Ισαάκ Νεύτωνας, επιστήμονας)
Περισσότερο από το σύνολο των εκδηλώσεων του ατόμου αξιολογούνται διάφορες μεμονωμένες αντιδράσεις και πράξεις του. Ένας άνθρωπος με καλές επιδόσεις στο σχολείο ή στη δουλειά μπορεί να φανεί ανεπαρκής, ανίκανος ή ακόμα και ηλίθιος στα μάτια άλλων για τυχόν ανικανότητές του σε άλλους τομείς. Γι? αυτό σήμερα ξεχωρίζουμε διάφορους τύπους ευφυϊας, άρα και ηλιθιότητας. Πέραν της μαθησιακής εξυπνάδας, υπάρχει η συναισθηματική νοημοσύνη (ικανότητα βέλτιστου χειρισμού των συναισθημάτων) και η κοινωνική ευφυϊα (ικανότητα καλύτερου δυνατού χειρισμού των διαπροσωπικών σχέσεων). Συμπεριφορά εξ ολοκλήρου ηλίθια δεν υπάρχει. Εκδηλώνεται πάντα μέσα σε ορισμένα πλαίσια ή κρίνεται και κατακρίνεται από τη σκοπιά ενός συγκεκριμένου τρόπου σκέψης. Μάλιστα, η σύγχρονη κοινωνιοβιολογία είναι κατηγορηματική: «Ο ηλίθιος δεν υπάρχει παρά μόνο στο λεξιλόγιο όσων βρίζουν»
Αφού ο Θεός δεν έθεσε όρια στην ανθρώπινη εξυπνάδα, γιατί να θέσει στην ηλιθιότητα;
(Κόνραντ Αντενάουερ, επιφανής πολιτικός)
Όλοι μας έχουμε τελικά μια δόση ηλιθιότητας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να είναι πραγματικά απόλυτα ηλίθιος. Μπορεί κάτι που εμάς μας φαίνεται βλακεία να μη θεωρείται βλακεία για κάποιον άλλο και αντίστροφα. Έτσι, σε γενικές γραμμές, γυναίκες και άντρες, μαύροι και λευκοί, φτωχοί και πλούσιοι, ισχυροί και μη, όλοι έχουν ίδια δόση βλακείας. Ωστόσο, όσο πιο ισχυρό είναι ένα άτομο, όσο μεγαλύτερη εξουσία έχει κοινωνικά τόσο πιο επικίνδυνο μπορεί να αποδειχθεί. «Ηλίθιους συναντά κάποιος και μεταξύ γραφειοκρατών, πολιτικών, στρατηγών ή ιερωμένων», υποστηρίζει ο συγγραφέας Τσιπόλα. Πάλι καλά, γιατί διαφορετικά θα πιστεύαμε ότι ένα δημοκρατικό σύστημα τείνει να επιλέγει ηγέτες με χαμηλό βαθμό ηλιθιότητας. «Αντίθετα, οι εκλογές είναι ένας πολύ αποτελεσματικός θεσμός, ο οποίος εξασφαλίζει τη διατήρηση σταθερού ποσοστού ηλιθίων ανάμεσα στους ισχυρούς», λέει ειρωνικά ο συγγραφέας. Δεν είναι δυνατό, φυσικά, να ξεχνάει και το ποσοστό βλακείας των ψηφοφόρων. «Οι εκλογές τούς δίνουν τη μοναδική ευκαιρία να βλάψουν όλους τους άλλους», γράφει. Υπάρχει, τέλος πάντων, τρόπος να εξαφανιστεί από προσώπου γης η μάστιγα της βλακείας; «Όχι, δεν υπάρχει. Γιατί δεν έχει αναπτυχθεί καμιά λογική μέθοδος που να προβλέπει με ακρίβεια το πώς, το πότε και το γιατί θα «χτυπήσει» ένα ηλίθιο πλάσμα», απαντά ο συγγραφέας. «Ενώ οι πράξεις του κακού είναι κατά κάποιον τρόπο προβλέψιμες και αποτρέψιμες, οι πράξεις του ηλίθιου είναι απολύτως απρόβλεπτες. Ο ηλίθιος, με το χαμόγελο στα χείλη, με πλήρη φυσικότητα, χωρίς καμιά πρόθεση, τύψεις, και αιτία, θα εμφανιστεί ξαφνικά και θα καταστρέψει όλα σου τα σχέδια - και θα το κάνει από καθαρή βλακεία».
Η βλακεία σκοτώνει
(Λαϊκή παροιμία)
Ο ηλίθιος έχει την ικανότητα να πέφτει θύμα του ίδιου του εαυτού του. Μήπως η φύση έχει επιλέξει το είδος των βλακών; Ο Δαρβίνος βάσισε τη θεωρία του περί βιολογικής εξέλιξης στη φυσική απομάκρυνση όσων είχαν δυσκολίες επιβίωσης. «Πίσω από κάθε μας αντίδραση κρύβεται πάντα μια γενετική παράμετρος η οποία δύσκολα διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα κίνητρα δράσης», λέει ο Τζόρτζιο Σάλτσα. Και συνεχίζει: «Καθώς η επιλογή της φύσης λειτουργεί σύμφωνα μ? αυτή την παράμετρο, μπορούμε να υποθέσουμε ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας γενικός περιορισμός των εκδηλώσεων ηλιθιότητας». Το πρόβλημα είναι ότι συνεχώς γεννιούνται νέες ηλίθιες αντιδράσεις. Το γεγονός ότι πολλοί φοβόμαστε να πετάξουμε, είναι κατά πάσα πιθανότητα επακόλουθο της φυσικής επιλογής. Μέχρι τον περασμένο αιώνα το να αφεθεί κάποιος στο κενό ισοδυναμούσε με θάνατο. Συνεπώς, σ? αυτή την περίπτωση ο φόβος ήταν σαφώς ένα θετικό στοιχείο. Σήμερα με τα αεροπλάνα τα πράγματα έχουν αλλάξει, ωστόσο ο φόβος, αν και «βλακώδης» πια, έχει παραμείνει
Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ζωικό είδος με την ικανότητα να καταντά ηλίθιο
(Αντρέ Γκλούκσμαν,φιλόσοφος)
Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η ηλιθιότητα δεν μπορεί να κριθεί αντικειμενικά. «Εμφανίζεται μόνο στο λεξιλόγιο του ζώου που ονομάζεται homo Sapiens σχολιάζει ο Σάλτσα, και ούτε καν σε όλους τους λαούς. Στους Πολυνήσιους, για παράδειγμα, ο όρος «ηλίθιος» δεν υπάρχει. Αυτοί, σε αντίθεση με άλλους λαούς, δεν αξιολογούν με κριτήριο την εξυπνάδα. Όταν ο Αδάμ για ένα μήλο έχασε τον παράδεισο, ο όρος «ηλίθιος» σίγουρα δεν υπήρχε. Για την ανθρωπότητα όμως, το γεγονός αυτό σίγουρα δεν αποτέλεσε το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα.
Focus,aπό το τεύχος Νο 2, Απρίλιος 2000, σελ.94-98

Εντελώς τυχαία , ψάχνοντας στον Γούγλη ανακάλυψα το γιου μπλογκ. Σαν περίεργο και ανήσυχο πνέυμα που είμαι αποφάσισα να κάνω μια δοκιμή με το μπλογκ που ήδη έχω στον μπλογκερ .Αυτό που μου άρεσε αρχικά είναι τα τεμπλέϊτς και γιαυτό δυσκολεύτηκα να διαλέξω. Κατα τα άλλα δεν μπορώ ακόμα να έχω άποψη αλλά πιστεύω σύντομα να προσαρμοστώ.

Καλώς ήρθες στο Yooblog.gr. Aυτό είναι το πρώτο σου άρθρο. Μπορείς να το αλλάξεις ή να το διαγράψεις.
